คนใหญ่ มักทำตัวเล็ก คนตัวเล็ก มักทำตัวใหญ่

วันนี้ผมไปบรรยายให้บริษัทหนึ่ง ยอดขายปีนึงหลายพันล้าน เจ้าของอายุมากกว่าผมเป็นสิบปี จบนอก บริษัทก็ทำมานานถึง 50 ปี จากรุ่นสู่รุ่น เรียกว่าในวงการของเขาก็ถือว่าอันดับต้น

จะว่าไปผมควรจะต้องดูแลต้อนรับเขา ด้วยซ้ำ เพราะเขาเป็นลูกค้าผม จ่ายเงินค่าบรรยายให้ผม

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ พอผมมาถึงสถานที่ เขาให้การต้อนรับผมเป็นอย่างดี สวัสดีผมก่อนเลย จนผมยกมือไหว้แทบไม่ทัน เขาทักทายกันเอง จำชื่อผมได้ ทั้งที่ไม่เจอกัน 5 ปี (นี่เป็นการจ้างงานครั้งที่ 2 ครับ)

เขามานั่งคุยเป็นเพื่อน ไถ่ถามดื่มชากาแฟมั้ยครับพี่บอย ติดตามเพจอยู่นะ ให้เกียรติเรียกผมว่า “พี่บอย” ตลอด (ผมชื่อพี่บอยนะครับ ไม่ได้ชื่อบอย 55+)

เขามานั่งฟังผมบรรยายตั้งแต่แรก สักพักลูกน้องมาเรียกเขา น่าจะมีธุระบางอย่าง เขาลุกขึ้นโค้งคำนับเพื่อขออนุญาตออกจากห้อง แล้วสักพักก็กลับมานั่งฟังจนผมพูดจบ

พอผมลงจากเวที เขามาขอบคุณ มาชื่นชมผม มานั่งดูแล มานั่งคุยกับผมต่อ ผมมอบหนังสือให้ ยังให้เกียรติขอลายเซ็นผม เมื่อผมจะขอตัวกลับ เขายังเดินมาส่ง ไหว้ลาจนผมต้องไหว้กลับโค้งแทบถึงพื้น เพราะเกรงใจมาก

ไม่ว่าจะเทียบด้วยอะไรก็ตาม วัยวุฒิ คุณวุฒิ ฐานะ หรืออื่น เขาไม่จำเป็นต้องให้เกียรติผมขนาดนี้เลย

แต่นั่นแหละครับ คนใหญ่จริง มักทำตัวเล็ก เขาให้เกียรติ เพราะเขาคือคนมีเกียรติ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเจอคนลักษณะนี้ เอาเป็นว่ารุ่นใหญ่หลายคนที่ผมพบเจอ เขาเหล่านี้เป็นนักถ่อมตน ให้เกียรติผู้อื่น

และนี่ไม่ใช่การแสดงนะครับ แต่เป็นสิ่งที่เขาทำเป็นธรรมชาติ เป็นมารยาท ที่ไม่ใช่มารยา

เขาเหล่านี้ให้เกียรติผู้คนจนเป็นนิสัย ให้เกียรติจนผมเองต้องนำมาฝึกบ้าง ใช่ครับ ฝึกให้เกียรติผู้คน

เพราะเมื่อให้เกียรติผู้คน เราเองจะเริ่มตระหนักว่าฉันนั้นมีเกียรติ ไม่อย่างนั้นฉันจะให้เกียรติคนอื่นได้อย่างไร

และนั่นคือบันไดขั้นแรก ของการฝึกให้ตัวเราเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ หาใช่คนเล็กจอมปลอม ที่มักย้อมตัวเองให้ใหญ่ อวดใส่คนเล็กกว่าที่ไม่ประสีประสา

คนใหญ่ พยายามยกเราขึ้น

คนเล็ก พยายามกดเราลง

คนใหญ่จริง มักทำตัวเล็ก

คนตัวเล็ก มักทำตัวใหญ่

ไม่รู้สินะ ผมก็ไม่ได้รู้จักคนเยอะหรอก

แต่เท่าที่ผ่านมา มันเป็นเช่นนี้จริง

ขอบคุณผู้เขียน boywisoot