“คุณค่าคนไม่ได้วัดที่ใบปริญญา” ทักษะอาชีพและชีวิต สำคัญกว่า

ข้อคิดเตือนตัวเอง “คุณค่าคนไม่ได้วัดที่ใบปริญญา” ทักษะอาชีพและชีวิต สำคัญกว่า หยุดความคิดปริญญาแปะฝาบ้านได้แล้ว ทักษะอาชีพและชีวิต สำคัญกว่า

ต่อให้คุณ จะเรียนสูงมาแค่ไหน ไม่ใช่หลักสำคัญ การทำงานให้เป็น คือ ประเด็นสำคัญ

ประเด็นหลัก อย่างแรก ในเรื่องนี้คือ การเรียน ถ้าจะให้มองนั่นคือ การศึกษาเล่าเรียน

มันเป็นเรื่องของคนนั้นเพียงคนเดียว แม้จะเรียนดี เรียนแย่ สุดท้าย

ก็อยู่กับคนนั้นเองทั้งสิ้น พ่อแม่ ครูบาอาจารย์ ญาติพี่น้อง ก็ไม่ได้ช่วยเหลืออะไร สถานที่ ที่เรียนจบมาก็ไม่เกี่ยว อยู่กับฝีมือตัวเอง

และผลการเรียนออกมาดี ก็ย่อมมีแนวโน้ม ว่าอาจจะทำงานเก่ง นั่นก็เพราะ กว่าจะจบ ก็ต้องฝึกฝนมากมายหลายวิธีการ

ถึงแม้อย่างนั้นก็ตาม การฝึกฝนในช่วงระหว่างที่กำลังเรียนอยู่นั้น ก็เป็นเพียงการอยู๋ในขอบเขตของสมมติฐานที่ว่า ฝึกเพื่อเรียนรู้ ถ้าถูกก็แล้วไป

แต่ถ้าผิดก็กลับไปแก้ไขใหม่จนกว่าจะดีขึ้น ซึ่งเป็นหลักง่ายๆ ของชีวิตนักศึกษา เชื่อว่าเคยผ่าน กันมาทุกคน

สังเกตดีๆ จะเห็นว่าในช่วงที่เรากำลังศึกษาอยู่นั้นหากเราคิดผิดทำผิด มันจะถูกลงโทษเพียงอย่างเดียวคือ เกรดหรือผลการเรียนจะออกมาไม่ดี

หรือไม่ก็ติดเอฟ ต้องไปลงทะเบียนเรียนใหม่กับเด็กรุ่นน้อง บางคนก็ไม่ถือเพราะหน้าด้าน บางคนเครียดมากเพราะอาย

กับการที่จะต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง ชีวิตวัยเรียนมีเรื่องให้ เครียดปวดสมอง ไม่กี่เรื่อง

นอกนั้นเป็นเรื่องสนุกสนานเฮฮาปาร์ตี้เสีย เป็นส่วนใหญ่ บางคนถึงกับไม่อยากจบออกมา เพราะยังอยากสนุกกับชีวิตในช่วงวัยนี้ต่อไปอีก

แต่เมื่อถึงเวลาจบก็ต้องจบอยู่ที่ว่าตอนจบของช่วงวัย จะจบออกมาดี หรือ จบออกมาแบบไม่ได้เรื่อง

ซึ่งจะถูกนำไปพิสูจน์ต่อไป ในช่วงชีวิตวัยทำงาน ประเด็นที่สอง คือ เรื่องการทำงาน

การทำงานคือการพิสูจน์คุณภาพของคนว่าคนคนนั้นมีคุณภาพแค่ไหน คุณภาพมากแค่ไหนวัดกันอย่างไร ง่ายๆ เลย ก็แค่วัดว่า

ผลของงานที่ทำสัมฤทธิ์ออกมา มันเกิดคุณค่าหรือประโยชน์ แก่คนอื่นมากแค่ไหน นั่นแหละคือคุณภาพ

จะเห็นว่าตอนเรียนเราไม่วัดผลการเรียนแบบนี้เลย การเรียนเป็นอะไรที่ง่ายสอบไม่ผ่าน ก็ลงเรียนใหม่

แต่ถ้าทำงานแล้วทำไม่ ผ่าน จะเกิด อะไรขึ้นบ้างเสียเวลา เสียเงิน เสียใจ ถูกเจ้านายด่า เพื่อนร่วมงานขาดความเชื่อถือ

ทั้งหมดนี้คือโลกของความจริงโลกที่แสนเจ็บปวด เมื่อทำผิดพลาดขึ้นมา

ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นโลกที่หอมหวาน เมื่อเราทำงานสำเร็จขึ้นมา เกิดคุณค่าต่อผู้อื่นในวงกว้าง

สังเกตดีๆ ชีวิตในช่วงกำลังเรียน คือช่วงอยู่ในโลกของจินตนาการ แต่ชีวิตในช่วงทำงานมันคือ โลกแห่งความจริง

คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตทั้งหลายเขาเชื่อว่า ถึงแม้เรียนจบจากช่วงชีวิตวัยเรียนแล้ว

เขาหาได้คิดว่าเขาต้องหยุดเรียนรู้อยู่แค่นั้นไม่ แต่กลับกลายเป็นว่าพอจบการเรียนในช่วงวัยเรียน

จะต้องศึกษาแบบจริงๆ จังๆ ต่อในระดับที่สูงขึ้นไปอีก คือระดับมหาวิทยาลัยชีวิต ซึ่งจะต้องเรียนรู้ทุกลมหายใจ

เพราะมันจะมีผล ได้และเสีย ในทุกครั้งที่ลงมือทำอะไรก็ตาม

และจะต้องศึกษาไปจนวันตายในมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้ ส่วนคนที่ชีวิตล้มเหลวก็มีสาเหตุเพียงสาเหตุเดียว

ก็คือ ไม่เรียนรู้ที่จะแก้ไขในสิ่งที่ผิดให้ถูกต้อง มันก็ผิด ซ้ำๆ ซากๆ จนหาคุณภาพไม่ได้

และสิ้นความน่าเชื่อถือในที่สุด และสุดท้ายก็คือล้มเหลว

ขอบคุณแหล่งที่มา ธรรมดีได้ดี